Kiedy słynny filozof Diogenes,
spytany przez Aleksandra,
czy ma jakieś życzenie,
poprosił tylko,
by król nie zasłaniał mu słońca,
zachwycony Macedończyk odparł: „Gdybym nie był Aleksandrem,
chciałbym być Diogenesem”.
Wiedziony niezwykłą ambicją wychowanek Arystotelesa,
wielbiciel Iliady,
którą uważał za „codzienny pokarm swej dzielności wojennej”,
wcielił w życie homeryckie ideały herosów wiodących „życie krótkie,
lecz pełne sławy”,
największą radość zaś znajdujących w wiernych męskich przyjaźniach.
Jako dwudziestolatek został królem maleńkiej Macedonii,
a w wieku trzydziestu lat władał imperium rozciągającym się od Dunaju po Indus.
Aleksander Wielki to fikcyjna autobiografia największego wodza wszech czasów,
którego usiłowali naśladować inni,
chociażby Cezar czy Napoleon.
Ta kronika wypadków wojennych,
napisana żywym,
soczystym językiem,
nie tylko przypomina najsłynniejsze zwycięstwa genialnego stratega i wspaniałego mówcy,
ale też umiejętnie wprowadza w świat starożytnych Greków.
|
