Autor dokonuje studium warszawskiej rodziny żydowskiej w okresie międzywojennym w jej codzienności, chwilach radosnych i tragicznych na podstawie 45 zachowanych listów. Mamy w Polsce znakomite syntezy historii powszechnej i rodzimej, przedstawiające losy narodów i państw. Brakuje nam jednak wciąż obrazów historii rodzimej widzianej oczyma jej uczestników w skali jednostek, rodzin, społeczności lokalnych. Seria, którą rozpoczyna książka prof. Marcina Kuli, poświęcona jest Polakom, którzy zaznaczyli swą obecność w historii poprzez pamiętniki, wspomnienia, zapiski, diariusze, korespondencje. Wydobyte z niepamięci obrazy pokazują świat przeszłości, który pozwala nam lepiej poznać samych siebie i zrozumieć korzenie naszej narodowej tożsamości. Autorzy tych utworów, zapisujący wydarzenia z życia publicznego i prywatnego nie starają się być obiektywni. Stanowi to wielki walor tego pisarstwa, które zdobywa sobie coraz większe grono czytelników.